Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2007

Γενέθλιος Τόπος

Από τις συνεικόνες του ποιητή Φ.Θεοφίλου
Ο Φαίδων Θεοφίλου αφηγείται:
Η ομορφιά φτάνει για όλους και περισσεύει.
Η Ιστορία φωλιάζει στη σιωπή.
Αν ξύσεις αυτή τη σιωπή, θα φανερωθεί η Ιστορία,
να σου θυμίσει το χρέος.
Στη Μήθυμνα απόθεσα τα αποτυπώματα της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας, που τα ξαναβρήκα στην αντρική ωριμότητα .
Τώρα ξαναπατώ στα ίδια αποτυπώματα. Τα ξαναβρίσκω στις πλαγιές των κίτρινων και των γαλάζιων βουνών, στ’ αθώα βλέμματα των ανοιξιάτικων αγίων, στο φωτεινό στήθος της μέρας, στο ανατρίχιασμα της θάλασσας, στον ποιητικό οίστρο που πλανιέται στο περιβάλλον και σε κάνει ν’ ακούς μέσα σου φωνές που δεν ξεδίψασαν και ξεθωριασμένους Θεούς να ψιθυρίζουν. Όμως η Μήθυμνα δεν μου χάρισε ποτέ απλόχερα την ομορφιά της. Μου την έδινε σταγόνα - σταγόνα με τη σοφία της γυναίκας που θέλει πάντα ν’ αγαπιέται. Κάθε φορά, ανάμεσα στο έλα και το φεύγα, αισθανόμουν πως μια λειτουργία βρισκόταν διαρκώς σε εξέλιξη. Μια λειτουργία, όπου συμμετείχαν το φως, η νύχτα, τα δέντρα, οι μνήμες του θανάτου και της ζωής σφιχτά ενωμένες, η θάλασσα, τ’ αλώνια, οι γιορτές, η ηχώ της Ιστορίας, τα κάστρα, οι άγιοι που νοιάζονται για τις σοδειές, ο έρωτας που παραμόνευε τα στραβοπατήματα της λογικής. Μια λειτουργία που απλωνόταν και στις τέσσερις εποχές του έτους με τα χρώματα και το φως της ν’ αυξομειώνονται.

Προλογικό σημείωμα του Φαίδωνα Θεοφίλου
από το βιβλίο του «Η Λειτουργία της Μήθυμνας»
Εκδόσεις «Αστερίας» 1994
Το κείμενο αυτό αφορά τελικά στον γενέθλιο τόπο του καθενός μας.
Επικοινωνία: ftheofilou@gmail.com
Προσωπική ιστοσελίδα: http://aeolos.net/theofilou/theofilou.htm

2 σχόλια:

  1. Η "λειτουργία τής Μήθυμνας"τού Φαίδωνα Θεοφίλου ειναι μιά πραγματικη λειτουργια,μέ ιερό τήν ιδια τήν φύση,μέ αρχιερέα τόν ιδιο τόν ανθρωπο και ψάλτες ,ο ερωτας,τό φώς,η θάλασσα,η νύχτα,τά δέντρα,οι μνήμες,η ηχώ τής ιστορίας,οι εποχές ,τά χρώματα....Και λειτουργούμενοι οι αισθήσεις,τά συναισθήματα,η ψυχή,τό πνεύμα,τό χθές ,τό παρόν καί τό αυριο.Αν μπορούσαμε ν'αφήσουμε τόν "γενέθλιο" ηχο τής υπαρξής μας ,χωρίς αναταραχή,μέσα σέ αυτή τήν αρμονική πανχορδία,τότε ο ανθρωπος δικαιώνεται καί εκπληρούται στήν ιστορία τής παναιώτητας.
    Ο Φαίδων Θεοφίλου μπήκε μέσα σέ αυτό τό ιερό τής Μήθυμνας,οπως οταν βρεθείς εκεί πού ακουμπά στή γή τό φώς ουράνιου τόξου,καί λουσμένος μέ Φώς μάς ερανε καί μάς ηχους καί φώς,νά γίνουμε καί μείς μύστες αυτής τής θείας "λειτουργίας !"
    Σπύρος Δαρσινός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπητέ φίλε Σπύρο
    Σ' ευχαριστώ για την τόσο κολακευτική άποψη που με τόσο όμορφο τρόπο έγραψες και κατέθεσες για το κείμενό μου .
    Φαίδων Θεοφίλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος