Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Δεν είναι αμαρτία


Δεν είναι αμαρτία
ν’ αγαπιέσαι και ν’ αγαπάς…
Η αγάπη δεν είναι ποτέ αιτία…
στην ζωή να παραπατάς…

Είναι ωραία ν’ αγαπιέσαι
και ν’ αγαπάς…
για κάποιον άλλον να νοιάζεσαι,
να χαίρεσαι, να πονάς!...

Σαν χέρι τρυφερό σε χαϊδεύει…
μια καρδιά π’ αγαπά
σε προσέχει μ’ Αγάπη και μαζί σου
μερόνυχτα ταξιδεύει…
για Σένα μονάχα χτυπά…

Είναι ωραίο ν’ αγαπιέσαι
και ν’ αγαπάς…
να ’ναι γεμάτη η καρδιά σου
όπου κι αν πας…
Να νοιάζεσαι για ’κείνον
κι εκείνος για Σένα…
να νιώθεις τα βήματα στην ζωή σου
σταθερά κι ευλογημένα…

Είναι ωραίο ν’ αγαπιέσαι
και ν’ αγαπάς…
δεν είναι προσβολή ποτέ
όπως κι αν το πας…
Να μοιράζεσαι λύπες, καημούς
και χαρές…
Να νιώθεις ευγνωμοσύνη,
για το τώρα, το αύριο, και το χτες!

Είναι ωραίο ν’ αγαπιέσαι
και ν’ αγαπάς…
να γεμίζει η ζωή σου χρώμα,
νόημα όπου κι αν πατάς…
Η ζωή χωρίς Αγάπη
είναι άνοστη και άδεια…
Ηλιόφως χρυσαφένιο
κι ασημένιες κλωστές
δεν μπλέκονται ποτέ
στης ψυχής τα σκοτάδια!...

Στέλλα Ζαμπούρου-Φόλλεντερ

3 σχόλια:

  1. Δεν είναι αμαρτία...

    Με την καταιγίδα που τη λένε πνεύμα
    η φίλη μας η Στέλλα
    έδιωξε τα σύννεφα με το φονικό πουλί
    που το λένε αμαρτία
    και αφήνει την ψυχή ελεύθερη ν' αγκαλιάσει 
    το φως του ήλιου
    το φως της ζωής το ηλιοφώς
     
    Νϊκος Λιψάνος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Beautiful!!!


    Ωραία, αρχίσαμε με το ΔΕΞΙ Η φίλη μας η Στέλλα πήρε το βάπτισμα άρα θα πρέπει να συνεχείσει να μας εντυπωσιάζει με τα ποιήματά της,

    ευχαριστούμε και τον φίλο Νίκο για την τόσο εύστοχη απάντησή του.

    Η Ποίηση σε όλο της το μεγαλείο


    Χαιρετισμούς
    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είναι ωραίο ν’ αγαπιέσαι και ν’ αγαπάς… δεν είναι προσβολή ποτέ
    όπως κι αν το πας…
    Να μοιράζεσαι λύπες, καημούς και χαρές…
    Να νιώθεις ευγνωμοσύνη, για το τώρα, το αύριο, και το χτες!


    Στίχοι θερμοί από μια μεγάλη ψυχή!

    Ό,τι πιο ωραίο η Αγάπη… Πώς μπορεί να είναι Αμαρτία;
    Όχι, σωστά το λες, Στέλλα! Όχι «δεν είναι αμαρτία»

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος