Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

Άνοιξη & Ποίηση παρέα...


Σήμερα 21η Μαρτίου 1η ημέρα της εαρινής ισημερίας ξεκινά και κανονικά και η Άνοιξη. Για τον καθένα μας η Άνοιξη είναι συνδεδεμένη και ταυτισμένη με διαφορετικές εικόνες και αισθήσεις. Κατά πολλούς η πιο όμορφη εποχή!

Η Εταιρεία Συγγραφέων θέσπισε την Ημέρα Ποίησης το 1998, επιλέγοντας για τον εορτασμό της την 21η Μαρτίου· ημέρα της εαρινής ισημερίας-αρχή της άνοιξης. Το 2001 η UNESCO, ύστερα από εισήγηση του προέδρου της Εταιρείας Συγγραφέων πρέσβη Βασίλη Βασιλικού, υιοθέτησε την «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης» αναθέτοντας στη χώρα μας να οργανώσει τον πρώτο διεθνή εορτασμό της. 

Γι’ αυτό και σήμερα τα μέλη της Παρέας συμμετέχουν και χαρίζουν λίγους στίχους…


ΑΝΟΙΞΗ

Εδώ και μέρες τώρα με φλερτάρει
Μα εγώ δεν την κοιτώ
Όχι ό,τι δεν θέλω να της δοθώ
(κάθε άλλο)
Αλλά γιατί κόβω απ’ τα στήθη της ανθούς
Τα ραίνω σε ένα κρεβάτι στους αγρούς
για να ξαπλώσω πλάι της και να της  πω:
Πόσο Σ’ ΑΓΑΠΩ!
Σπύρος Δαρσινός



Καλωσόρισμα

Εσένα, που κάθε χρόνο ανασταίνεσαι, γιορτάζω Άνοιξη.
Με ξεσηκώνει η γοητεία σου, η ανάδυση της ομορφιάς σου.
Παίρνω μια χούφτα από σένα και ραίνω την ψυχή μου.
Μου φτάνει
Στράτος Δουκάκης

Κανόνας...

Ο κανόνας της ζωής είναι να δίνεις…
Να νιώθεις Αγάπη για τον φίλο σου
κι όταν μπορείς προβλήματα να λύνεις…

Πάνω απ’ όλα είναι μ’ αισιοδοξία να περπατάς…
Να δέχεσαι στο πρόσωπο τον ήλιο,
να ξέρεις με λεβεντιά τι νιώθεις, τι λες, που πατάς…
και με Αλήθεια μέσα σου στη ζωή που τα πας!

Στέλλα Ζαμπούρου-Φόλλεντερ


Ανθίζει η γης…

Ανθίζει η γης, γεμίζει με λουλούδια.
Μοσχοβολά η πλάση μ’ άγιο μύρο.
Και τα πουλιά της Άνοιξης ψάλουν τραγούδια.
Κι’ αντιλαλούν κάμποι βουνά, όλα γύρω.

Ντένης  Κονταρίνης




Προσμονή

Πως να σε καλωσορίσω Άνοιξη,
εδώ στα τσιμέντα και τα σίδερα του Manhattan.
Αγόρασα μια γλάστρα με υάκινθους
και σε προσμένω.

Νίκος Λιψάνος




 ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙ

Απ’ το ιερό φυτό των Μάγια ,
το λευκό και κίτρινο καλαμπόκι,
δειλά, δειλά ξεφύτρωσε,
το μπουμπούκι της αγάπης.
*
Καράβι αγκυροβόλησε,
μπρος το κλειστό μπουμπούκι,
ο ναυτικός το μύρισε
κι άνθισε λουλούδι.
  
Γαβριήλ Παναγιωσούλης

Και το τραγούδι της Άνοιξης για όλους μας...


Η Παρέα

7 σχόλια:

  1. Ευχαριστίες από καρδιάς σε όσους με τους στίχους τους πρόσφεραν ομορφιά σε τούτες τις μέρες της άνοιξης, που με χειμώνα μοιάζει.
    Δεν βρίσκεις πάντα ανοιχτές αγκαλιές. Αλλά δεν πειράζει.
    Λίγοι και καλοί!

    Ιω-Ριζ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαιρετίζω τον ερχομό της άνοιξης έστω κι ας κάνει παγωνιά, χαιρετίζω και το ενδιαφέρον της παρέας να λάβει μέρος στους Μ.Α. με την ποιητική της έμπνευση.

    Η ποίηση είναι μια διαχρονική συνομιλία με τον ουρανό και τ᾽αστέρια, με αυτά που δεν λέγονται, μα και με αυτά που θα θέλαμε να πούμε και ντρεπόμαστε, ακόμα και η απόδειξη μιας τρυφερής καρδιάς ψάχνοντας για (αΪτέρι)

    Να έχεται μια καλήν ημέρα σήμερα 22 ημέρα του ύδατος

    Χαρετισμούς

    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. <> Γαβριήλ Π.
    Πολλές φορές βρίσκεις ποιο πολλή ποίηση στα σχόλια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Xαίρομαι που βλέπω όλοι μας να προσπαθούμε να φέρουμε μια Άνοιξη ανάμεσά μας.
    Τη χρειαζόμαστε.
    Νάσται καλά όλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κάποια στιγμή είπαμε μεταξύ μας, η Παρέα, να συγχρονίσουμε τις ανάσες μας με τους δυνατούς χτύπους της καρδιάς μας για να εκφράσουμε εδώ ιδέες, λόγια και συναισθήματα, να πάρουμε δύναμη και φόρα και για άλλα…

    Αλήθεια, τι περιμένουμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δημητρης Κεφαλιδης - ΓερμανιαΣάββατο, 23 Μαρτίου 2013 - 9:59:00 μ.μ. EET

    Ποση ομορφια και νοημα στ΄αληθεια γινεται να συμπηκνωθή μεσα σε πεντεξη στιχους!
    Αδολα συγχαρητηρια, για τη πρωτοβουλια της Παρεας κι΄ ευχες κοντρα στην αποψη πως η ποιηση ειναι τελειωμενη να καρποφοριση και μελλοντικα η προσπαθεια οσο θα υπαρχουν ανθρωποι και αισθηματα".

    Δημητρης Κεφαλιδης - Γερμανια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ Δημητρης Κεφαλιδης,

    Καλώς όρισες, Δημήτρη στο σαλόνι μας!
    Έχεις κέρασμα γλυκό του κουταλιού και δροσερό νερό απ' την πηγή μας...

    Να περνάς συχνά! Πάντα καλοδεχούμενος θα είσαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος