Σάββατο, 19 Μαρτίου 2016

Η πόρτα της καρδιάς

«Η πόρτα της καρδιάς» ήταν ο τίτλος ενός πίνακα σε μια έκθεση ζωγραφικής. Ένας από τους προσκεκλημένους στην αίθουσα, έψαχνε μέσα στο πλήθος, να βρει το ζωγράφο κι αφού τον συνάντησε, του έκανε την εξής παρατήρηση: «Κύριε, από την πόρτα λείπει το χερούλι»…


Τότε ο ζωγράφος του εξήγησε: «Είναι γιατί η πόρτα της καρδιάς ανοίγει μόνο από μέσα»…



«Αφήνω πόρτες ανοιχτές και περιμένω τις χαρές μήπως περάσουν και δεν μπουν εκείνοι που με αγαπούν»



«Την πόρτα ανοίγω το βράδυ, τη λάμπα κρατώ ψηλά, να δούνε της γης οι θλιμμένοι, να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά».




Καλό Σαββατοκύριακο!

6 σχόλια:

  1. Ο ζωγράφος έδωσε τη σωστή απάντηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σας καλωσορίζω και με την καλημέρα μου κυρία Εξάρχου!

      Διαγραφή
  2. Την απάντηση την γνώριζα και μου άρεσε!!Με ανοιχτές της πόρτες της καρδιάς υπάρχει ελπίδα !!
    Και οι δύο μουσικές σου επιλογές μελωδικές και αγαπημένες !!!
    Καλό ξημέρωμα να έχεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνούμε και ελπίζουμε, Νικόλ, έτσι;

      Τελικά εδώ θα μας συνοδεύουν στίχοι, εικόνες και τραγούδια!

      Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις τούτη τη ηλιοφώτιστη Κυριακή!

      Διαγραφή
  3. Συμφωνώ με αυτό: (Αφήνω πόρτες ανοιχτές και περιμένω τις χαρές μήπως περάσουν και δεν μπουν εκείνοι που με αγαπούν»…)

    χαιρετώ
    Γάβο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι πόρτες είναι πάντα ανοιχτές, Γάβο, κι όποιος μας αγαπά θα μπει... έχουμε και κέρασμα!

    Να 'σαι καλά, φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος