Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Πώς να σωπάσω μέσα μου την ομορφιά του κόσμου;

Τι απίστευτη σπατάλη έκανε αλήθεια σε χρώματα ο Θεός
για να δημιουργήσει τόση ομορφιά…

Κάποιες φορές κι Εκείνος ξεφεύγει…


Πόσο γενναιόδωρος είναι, τελικά και πόσο τυχερός ο άνθρωπος…
που μπορεί να απολαμβάνει και να χαίρεται
κάθε μια από τις απίστευτες θεϊκές πινελιές στον πίνακα της φύσης.
Εικόνες που θα αναπαύονται στο βυθό των ματιών μας,
ενίοτε και της ψυχής μας, φίλοι μου.

Σ|Δ

10 σχόλια:

  1. Απασχολημένοι να κοιτάζουμε το καθρέφτη μας, δεν μας μένει καιρός να κοιτάξουμε και να δούμε και να απολαύσουμε την ομορφιά που υπάρχει γύρω μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Προσκυνώ και αγαπω αυτην την ομορφια... που δεν μπορούν να την φτιαξουν ανθρωπινα χέρια... να εισαι καλά φιλε
    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ..!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απίστευτη σπατάλη ομορφιάς αγαπητέ μου Στράτο, γιατί με απίστευτη σπατάλη αγάπης μας περιβάλλει.Και όλα αυτά για μας!τους ανθρώπους που τον σταυρώνουμε κάθε μέρα....
    Να είσαι καλά!εξαιρετικές οι επιλογές σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

  4. Γι αυτό καλοί μου φίλοι ο Χριστός αναστήθηκε την άνοιξη.
    Μαζί Του ανέστησε και την Φύση για τα όμματα αυτών που την θωρούν, την εκτιμούν και την θαυμάζουν

    ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

    Η ευλογία Του και η ευωδιά της Φύσης είθε εν ψυχη τε και σώματι ολων μας...

    Με την αγάπη μου
    δημήτρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ ΛΥΚΩΝ,

    Ως συνήθως, έτσι συμβαίνει Κωνσταντίνε, προσωπικά δεν με απασχολεί ο καθρέφτης τόσο παρά μόνο όσο τον χρειάζομαι το πρωί για τις ανάγκες μου. Απολαμβάνω μετά μανίας την ομορφιά, ολόγυρά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ Σμαραγδένια Ρούλα,

    Καλώς όρισες λοιπόν, Ρούλα, στο κλαμπ των «εκτιμητών» και θαυμαστών της ομορφιάς! Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @ Κέρινα Ποιήματα,

    Εγώ ο αμαρτωλός, Βαρβάρα, τόλμησα να ξεστομίσω τούτο που έγραψα: «Κάποιες φορές κι Εκείνος ξεφεύγει…»
    Και για την απίστευτη αγάπη του προς εμάς το ίδιο πιστεύω κι ας τον σταυρώνουμε.
    Αντίδωρο σ’ αυτό μας χαρίζει πίνακες ζωγραφικής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Δημήτρης Τ.,

    Για να μας αφήσει να την απολαύσουμε, Δημήτρη; Για να μας αναστήσει ολοκληρωτικά;
    Αληθώς Ανέστη!

    Οι ευχές σου και η αγάπη σου δώρα πολύτιμα!

    Πολλά ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ποιός αλήθεια μπορεί να σωπάσει μπροστά στη μαγεία της φύσης!!! Στα χρώματα , στα αρώματα που είναι καταφύγιο μου στα πολύ δύσκολα , όταν η ανάσα κόβεται , η φύση σου δίνει απλόχερα τη γαλήνη !!
    Με την αγάπη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @ Nikol,

    «Ζυγίζω τα χρώματα και μου βγαίνει Παράδεισος» γράφει κάπου ο Διονύσης Καρατζάς, αυτόν τον παράδεισο τον επίγειο (αυτόν μπορούμε…) αναζητάμε πολλοί, Νικόλ. Είναι το αντίδοτο στην ασχήμια, γενικά, που όλο και περισσότερο μας κοντεύει…

    Σου εύχομαι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος