Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Τραγούδια που... στοχεύουν!

Παίρνω φόρα και ζυγίζω τον καιρό το κορμί μου στο κενό να εμπιστευτώ
και ξεχνάω πως κι αυτό τον ουρανό τον έχουν πουλημένο.
Μέρες αδέσποτες σφυρίζουν στο μπαλκόνι μου
μέρες αδέσποτες σφηνώθηκαν στην πόλη μου
σημαδεύουνε το μέλλον πετυχαίνουν το παρόν
και με στρίμωξαν σ' ατέλειωτο κρυφτό.



Όσα κομμάτια κι μπορέσεις να ενώσεις δε θα σου φτάσουν μια στιγμή για να με νιώσεις 
Στα είπα όλα...


Ποιος στο 'πε και το πίστεψες και την αλήθεια λήστεψες, είχες πάντα ένα ελάττωμα
πόρτες άνοιγες στο πάτωμα. Βρες την έξω πόρτα και φύγε:
Σκυφτέ, Ανάξιε και λίγε...


Κι ύστερα σου λένε… Άντε ας μην το πω. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος