Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Ο χρυσός Ήλιος μου...


Στέλλα Ζαμπούρου-Φόλλεντερ

5 σχόλια:

  1. Πάντα να σε συνοδεύουν οι ΧΡΥΣΕΣ στιγμές του ήλιου, Στέλλα μου.

    Χρυσό μήνυμα αισιοδοξίας σ'αυτά που έφυγαν..

    Με την αγάπη μου
    Βάνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μια άποψη πεσιμισμού κυριαρχεί στο ποίημα
    και νομίζω είναι αυτή που προσκομίζει και
    νοσταλγεί ό,τι συναισθηματικές επιθυμίες δεν
    μπόρεσαν να ολοκληρωθούν
    στη διάρκεια της ζωής μας.
    Υγεία σε όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ετσι είναι ο κατεργάρης ήλιος
    Πιστός είναι μόνο με την Αυγή
    Σε μας ?μιά ολοπρόσωπα μας χαμογελά
    Μιά πίσω απ τα σύνεφα μας κρυφοκοιτά
    Την άλλη ΄πέρνει την δύση αγκαλιά
    Κι άντε να τον περμένεις για την άλλη ανατολή

    Αν μπορούσα θα τούριχνα ένα λάσο
    να τον έδενα μόνο με τα μάτια μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Με ευχάριστη έκπληξη είδα την Στέλλα να παιρνει μέρος στο κοινό μας Μπλογκ Μ.Α.

    Το ποίημα χρυσάφι σαν τις ακτίνες της χαραυγής.

    Ήμουν σε ένα Mini vacation για μια εβδομάδα
    Μόλις γύρισα.

    χαιρετώ
    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Που ξέρει ο καθένας σε ποιόν χρυσό Ήλιο αναφέρεται η Στέλλα; Είναι άραγε ο Ήλιος που κρατά το πλανητικό μας σύστημα ζωντανό ή μήπως είναι ο ιδιαίτερος χρυσός ήλιος που τρέφει μέσα της η Στέλλα μας; Άλλωστε λίγο ως πολύ όλοι μας έχουμε κάποιον ιδιαίτερον χρυσό ήλιο που θερμαίνει την καρδιά μας. Επομένως χωρίς διευκρίνηση πως μπορεί να γίνει σχόλιο; Το μόνον που μπορώ να πω, είναι ένα όμορφο ποίημα.

    Καλή Πρωταπριλιά
    Με αγάπη, δημήτρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος