Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Σαν να μην πέρασε μια μέρα.



Ο Δημοσθένης προς τους Αθηναίους.

Πριν από 2.300 χρόνια η εικόνα της Ελλάδας μοιάζει να είναι η ίδια.

Οι ελληνικές πόλεις νοσούν. Οι πολιτευόμενοι και διαχειριστές των κοινών δωροδοκούνται και εξαγοράζονται.
Κι΄όσο για την μεγάλη μάζα των πολιτών, είτε δεν αντιλαμβάνονται τα όσα διαπράττουν οι κυβερνώντες, είτε τα αντιλαμβάνονται αλλά δεν αντιδρούν, βυθισμένοι όπως είναι στη ραστώνη και την άνεση της καθημερινότητας.
Από τούτη την  αρρώστια έχουν προσβληθεί οι πάντες , απλώς, ο καθ΄ένας τρέφει την ψευδαίσθηση ότι η συμφορά δεν θα χτυπήσει την δική του πόρτα, αλλά θα διασφαλίσει τα δικά του συμφέροντα εκμεταλλευόμενος τους κινδύνους των άλλων.
Κι΄ενώ κανονικά όλες οι συζητήσεις γίνονται πριν από τα όποια γεγονότα, εσείς διαβουλεύεστε πάντα κατόπιν εορτής.
Αφήσατε όλον αυτό τον καιρό να κυλήσει με συνεχείς αναβολές, μετάθεση των ελπίδων σας σε άλλους, αλληλοκατηγορίες και καταγγελίες. Αυτά συνεχίζετε να κάνετε και σήμερα.
Όλοι πρέπει να εξοργίζεστε εξ΄ίσου όταν βλέπετε ότι πολύ εύκολα κινδυνεύουν να κακοποιηθούν οι πιο φτωχοί και αδύναμοι πολίτες, ενώ οι βδελυροί και πλούσιοι μπορούν να αδικοπραγούν ατιμωρητί και να εξαγοράζουν πρόσωπα και να εκβιάζουν καταστάσεις.
Στρέψτε το βλέμμα προς τους σημερινούς πολιτικούς. Άλλοι από φτωχοί έγιναν πάμπλουτοι, άλλοι από άσημοι χόρτασαν τιμές. Ορισμένοι έφτιαξαν σπίτια δίπλα στα οποία τα δημόσια οικοδομήματα είναι πιο σεμνά κι΄όσο ο πλούτος της πόλης ελαττωνόταν τόσο ο δικός τους αυξάνει.
Δεν είναι ασφαλώς ένα και δύο τα αίτια ένεκα των οποίων έφτασαν τα πράγματα εδώ. Αλλά την κύρια αιτία θα την βρείτε στο πρόσωπο εκείνων που προτιμούν να σας είναι ευχάριστοι παρά να σας συμβουλεύουν ορθά. Απ΄αυτούς πολλοί προσπαθούν να συντηρούν τη σημερινή κατάσταση γιατί αντλούν από αυτή δημοτικότητα και εξουσία. Κι΄έτσι ούτε οι ίδιοι προνοούν για το αύριο, ούτε νοιάζονται για το αν εσείς προνοείτε.

Βρίσκονται σε τέτοια εγκατάλειψη και σε τέτοια χάλια τα πράγματα, ώστε ακόμη όσοι μιλούν από τούτο το βήμα πρότειναν συνειδητά τα πιό βλαβερά μέτρα κι΄εσείς τα ψηφίζατε, πάλι δεν θα μπορούσαμε να βρεθούμε σε χειρότερη θέση. 

Από την ιστοσελίδα "Χάρτινο το Φεγγαράκι"

7 σχόλια:

  1. Και μετά σου λένε ότι οι σημερινοί Έλληνες δεν είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.
    Παρόλα αυτά η Ελλάδα ακόμα ζει.

    Και επί τη ευκαιρεία,Κ. Δουκάκι, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΉ ΣΟΥ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελα ντε. Μετά από τόσα χρόνια Ντένη,
    συνεχίζουμε τα ίδια και χειρότερα.
    Ως πότε όμως. Αν δε βάλουμε μυαλό, και
    σύντομα μάλιστα, θα ψαχνόμαστε.
    Νίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπητέ μου Λύκων.
    Δεν γνωρίζω αν εμείς μπορεί να είματε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων οι πολιτικοί μας όμως είναι γνήσιοι απόγονοι εκείνων προς τους οποίους απευθύνεται ο Δημοσθένης.
    Ο Στράτος έλαβε γνώση για τις ευχές σου και σε ευχαριστεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ σωστά παρατηρείς αγαπητέ Νίκο ότι συνεχίζουμε τα ίδια και χειρότερα παρά τις κάποιες χιλιάδες χρόνια που έχουν περάσει.
    Όσο για μυαλό δεν μπορώ να σου υποσχεθώ ότι θα καταφέρουμε να το αποκτήσουμε. Προϊόν προς εξαφάνηση για τους Νεοέλληνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Διαβάζοντας το άρθρο αυτό διερουτούμαι μήπως ο χρόνος σταμάτησε να τρέχει και ο Δημοσθένης είναι παρόν στην σημερινή Ελλάδα;

    (Στρέψτε το βλέμμα προς τους σημερινούς πολιτικούς. Άλλοι από φτωχοί έγιναν πάμπλουτοι, άλλοι από άσημοι χόρτασαν τιμές. Ορισμένοι έφτιαξαν σπίτια δίπλα στα οποία τα δημόσια οικοδομήματα είναι πιο σεμνά κι΄όσο ο πλούτος της πόλης ελαττωνόταν τόσο ο δικός τους αυξάνει.
    Δεν είναι ασφαλώς ένα και δύο τα αίτια ένεκα των οποίων έφτασαν τα πράγματα εδώ. )


    Γαβριήλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο χρόνος φίλε μου Γαβρίλη έτρεξε. Και έτρεξε για πολλά χρόνια.
    'Όμως εμείς, οι Έλληνες δεν θέλαμε να τρέξουμε μαζί του. Προτιμήσαμε να μείνουμε εκεί διότι έτσι μας βόλευε.
    Νάσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Απορώ, ποιος ψήφισε και ανέδειξε τους φαύλους πολιτικούς;
    Ας μη προσπαθούμε να βγάλουμε την ουρά μας έξω.
    Οι πολιτικοί είναι ο καθρέφτης μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος