Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Η Παρέα της Νέας Υόρκης κι... ένας παρείσακτος...

Η Παρέα, ναι η γνωστή παρέα της Νέας Υόρκης κι... ένας παρείσακτος...

Παρέα διακριτική, / σαν να μην είστε καν εκεί.
Παρέα μόνο σάς ζητώ / δε θέλω να το συζητώ.
Δε θέλω αναλύσεις /μην ψάχνετε για λύσεις.


Καλό Σαββατοκύριακο!!!


5 σχόλια:

  1. Μα φίλε μου η λέξη ΠΑΡΕΙΣΑΚΤΟΣ ΔΕΝ ΧΩΡΕΙ πως να το πω Δεν υπάρχει παρείσακτος απλούστατα οι αποστάσεις ΔΕΝ επιτρέπουν εξ άλλου είσαι η καρδιά μας που οι χτύποι της ζωντανεύουν να υπάρχουμε εμείς οι υπόλοιποι...

    Σκέψου πως θα ήμαστααν χωρίς εσένα, χωρίς την βοήθεια σου χωρίς την αισθηματική ternura των γραπτών σου;

    Εξ άλλου κατέχεις και την avanzada experiencia ώστε να μας καθοδηγείς μα και να μας λαμπρίνεις με τις φωτογραφίες σου κινούμενες και μη την παρουσία μας πάνω στη γη που πολλες φορες την θεωρούμε απαισιόδοξη.

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλλους μας

    Amigo Strato, sos el UNICO!!!
    Gracias
    Gabriel

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κατ΄αρχάς να πω ότι συμφωνώ σε όλα όσα γράφει ο Γαβρίλης.
    Εάν εσύ είσαι ο παρείσακτος, φίλε Στράτο, τότε όλοι εμείς οι άλλοι τι είμαστε;
    Να μην ξανακούσω τέτοια λόγια διότι όλοι μας δεν θα είμαστε τίποτα χωρίς εσένα.
    Νάσαι πάντα καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν είναι δυνατόν αυτή η καλλιτεχνική δημιουργία, ή μάλλον ο δημιουργός αυτής της καλλιτεχνικής και συναισθητικής σύλληψης που κάνει τα φωτογενή αρώματα και τα χρώματα να συνδιαλέγονται μεταξύ τους να είναι εκτός σημείου επαφής και όχι το σημείο επαφής.
    Θαυμάσια σύνθεση και παλέτα.
    Νίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κανείς δεν είναι παρείσακτος στη Παρέα.Δεν κρατάμε απουσιολόγιο και δεν κάνει η παρουσία μας τη Παρέα. Τη κάνει αυτό που μας συνδέει. Και αυτά δεν είναι συμφέροντα. Είναι κοινά ενδιαφέροντα στη τέχνη του λόγου,στη πνευματικότητα, στο Good will.Η απόσταση δεν μας εμποδίζει να είμαστε μαζί και εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς.Η καρέκλα σου είναι πάντα αδειανή και σε περιμένει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φίλοι μου, Γαβριήλ, Ντένη, Νίκο, Λύκων, εσάς που είχατε την καλοσύνη να σχολιάστε εδώ και να με φορτώσετε με τα καλύτερα λόγια, καθώς και η Βάνα με τη Στέλλα που μου τα "είπαν" διά άλλης οδού, να σας ευχαριστήσω μέσα απ’ την καρδιά μου. Αν μη τι άλλο με συγκινήσατε!
    Τι να πω τώρα εγώ, όταν δεν βγαίνουν τα δικά μου.
    Όταν ο Γαβριήλ γράφει:(…) «είσαι η καρδιά μας που οι χτύποι της ζωντανεύουν να υπάρχουμε εμείς οι υπόλοιποι... Amigo Strato, sos el UNICO!!!». Απίστευτο!
    Ο Ντένης συμπληρώνει: « Εάν εσύ είσαι ο παρείσακτος, φίλε Στράτο, τότε όλοι εμείς οι άλλοι τι είμαστε;»
    Ο Νίκος να επιμένει: «(...) ο δημιουργός αυτής της καλλιτεχνικής και συναισθητικής σύλληψης που κάνει τα φωτογενή αρώματα και τα χρώματα να συνδιαλέγονται μεταξύ τους να είναι εκτός σημείου επαφής και όχι το σημείο επαφής».
    Κι ο Λύκων να επιβεβαιώνει: « Δεν κρατάμε απουσιολόγιο… Η καρέκλα σου είναι πάντα αδειανή και σε περιμένει». Με σκλαβώνει η καλοσύνη και η μεγαλοψυχία σας!

    Πρώτο μου βήμα, λοιπόν, να ανακαλέσω αυτό το «παρείσακτος». Κακώς το χειρίστηκα, θέλοντας να δώσω άλλη ερμηνεία… Ας το ξεχάσουμε κι ας το καταλογήσουμε: «Άνευ σημασίας»

    Θέλω να σας ομολογήσω εξηγώντας πως ενίοτε καταπιάνομαι με κάτι πράγματα, ουρανοκατέβατα θα έλεγα, κάτι ανάκατα συναισθήματα, εικόνες και σκέψεις. Όλα αυτά καρφώνονται στο μυαλό μου και νιώθω την επιτακτική ανάγκη να απαλλαγώ κάπως από αυτά ρίχνοντάς τα στην ηλεκτρονική οθόνη… να τα επεξεργαστώ εκεί δεόντως.
    Μη νομίζετε, μυαλό και υπολογιστή τα έχω παραφορτώσει… και τότε αρχίζω να «ξεφορτώνω»… για να ελευθερώσω χώρο.
    Μια εβδομάδα με μισό ίντερνετ… κλέβω χρόνο και σκαρώνω τούτα τα παράξενα.
    Πάντως, σας μηνύω κι εγώ με τη σειρά μου πως μπορεί να μας χωρίζει η απόσταση, όμως μας ενώνει η φιλία, η εκτίμηση και η αγάπη!
    Το γράφω και το εννοώ

    Τις καλημέρες και εκ βαθέων ευχαριστίες!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

«Ουχ ούτως χρείαν έχομεν της χρείας παρά των φίλων ως της πίστεως της περί της χρείας» Επίκουρος