… που δίψασε η καρδιά μου να σας ψάξει…

Ένα ευχαριστώ για την Παρέα σας, τα λόγια σας και την αγάπη σας!

Ευχαριστώ για τη συντροφιά σας!

Και τώρα –μήπως και ταράξω την ακινησία– αφήνω τη σκέψη μου να ψάξει λίγα λόγια.* 

Αυθαιρέτως και παραφράζοντας...

 *

Σωπάστε και… ακούστε...

Οι ψίθυροι αρχίζουν και δυναμώνουν…

Δεν πάει άλλο… 

Η αγάπη πρέπει να ξαναγίνει Αγάπη…

Ο φίλος πρέπει να ξαναγίνει Φίλος..

Και το όνειρο… Αχ, το Όνειρο!!!

Να στέκει πάντα ψηλά στον αφρό της απέραντης θάλασσας που μας χωρίζει…

Να συντροφεύει το κρασί και το τραγούδι σας…

Να θρέφει την θύμηση και την επιθυμία σας… 

Σωπάστε και…  ακούστε …

**

Φίλος είναι ο άνθρωπος που φέρεις στην ψυχή σου. Αυτός είναι ο πλούτος  σου και… η περιουσία σου. Το θαύμα που πιστεύεις πως θα αποκαλυφθεί από το πουθενά βρίσκεται αποκλειστικά στις μικρές στιγμές που μπορείς να μοιράζεσαι με τους λίγους –ελάχιστους στην πραγματικότητα– ουσιαστικούς φίλους που έχεις στην καρδιά σου. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που χαρίζει τελικά η φιλία, το πραγματικό νόημα κόντρα στο ανεξήγητο παιχνίδι που είναι η ίδια η ζωή. 

***

Κάθε πρόσωπο που έρχεται στη ζωή μας είναι Μοναδικό. Πάντα αφήνει κάτι από τον εαυτό του και παίρνει ένα Κομμάτι από εμάς.

Θα υπάρξουν κι εκείνοι που μας πήραν ΠΟΛΛΑ, αλλά δεν θα υπάρξουν αυτοί που δεν μας άφησαν ΤΙΠΟΤΑ.

Απόδειξη πως δε συναντηθήκαμε Τυχαία…

Υστερόγραφο: Αφού γεμίσαμε τη ζωή μας με ψέματα, ήρθε η ώρα πλέον να υποστούμε, αποδεχόμενοι τη συνέπεια της "έσω εξορίας" μας... 

                                                                                                                                           * Μαρία Πολυδούρη

** Τίνα Μανδηλαρά

*** Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Ανοίξιασε στο Lynn

Η ομορφιά δεν κρύβεται εκεί που ψάχνεις… βρίσκεται ακόμη και στην πίσω αυλή του Γιώργου και της Μαρίας, κάπου στα βόρεια-ανατολικά των ΗΠΑ στο Lynn της Βοστώνης.

Αλλού το μαντάτο της άνοιξης το φέρνουν τα χελιδόνια… σ’ άλλα μέρη είναι αλλιώς. Μπορεί να το φέρνει και ο ήλιος… «Ανοίξιασε»!

«Βγήκε, επιτέλους, ο ήλιος λαμπερός ύστερα από την καταιγίδα», μου έγραψε χτες ο Γιώργος Ιατρού με καταγωγή από το Λογκανίκο της Λακωνίας, και συνεχίζει: 

«Έχει βέβαια και τις εξαιρέσεις του ο κανόνας, αλλά σήμερα δεν έχουμε την εξαίρεση, αλλά τον ίδιο τον κανόνα. Χθες έβρεχε και σήμερα έχουμε μια ηλιόλουστη ημέρα. Ανοίξιασε για τα καλά και όλοι ασχολούμαστε με τις αυλές και τους κήπους. Είναι καιρός για λουλούδια. Big Business τα λουλούδια σε τούτη τη χώρα. Μας αρέσουν τα λουλούδια και μένα και της Μαρίας. Για να καταλάβεις τι γίνεται εκατοσταριές πάνε τα δολάρια κάθε χρόνο στα λουλούδια».

Ομορφαίνει κι άλλο την ομορφιά, της πίσω αυλής του σπιτιού του ο Γιώργος.

   

«Σου στέλνω ένα δείγμα (φωτογραφίες) από τις δουλειές που κάνω τώρα στην πίσω αυλή. Όλα αυτά τα κουρεμένα δεντράκια τα φτιάχνουμε με τη Μαρία κι ο κόσμος, μας βλέπει και νομίζει ότι κάνουμε αυτή τη δουλειά. Δηλαδή Landscape, σταματάνε, φωτογραφίζουν και μας λένε να φτιάξουμε και τον δικό τους κήπο. Όταν τους λέω ότι δουλεύω σε εστιατόριο, ξαφνιάζονται… Κηπουρός!!! Καλή ιδέα για αργότερα. Πολύ καλή δουλειά κι αυτή».

Και να το δείγμα που μου έστειλε:

Γιώργο σ’ ευχαριστώ που μοιράστηκες μαζί μου τις υπέροχες κηπουρικές δημιουργίες σας τις οποίες θαύμασα από μακριά  κι εγώ με τη σειρά μου κάνω το ίδιο για τους φίλους μας.