Θα πρέπει να παραδεχτώ τελικά ότι εδώ τα λόγια
είναι μια άγονη συναλλαγή. Θα μου πείτε– και με το δίκιο σας– πως γενικεύω αυθαίρετα.
Θα μπορούσα, ενδεχομένως, να το αποφύγω, αλλά…
Έμαθα από το φίλο μου Δημήτρη –κάτι που, κάθε
μέρα προσπαθώ να το εμπεδώσω και να το εφαρμόσω– πως για να γίνεις καλύτερος
άνθρωπος θα πρέπει να εξερευνάς τον εαυτό σου. Καλύτερος άνθρωπος σημαίνει να
θυμώνεις πιο αραιά και τότε θα δεις ότι δεν έχεις πάντα δίκιο, δεν είσαι εσύ ο
διαρκώς αδικημένος. Αν δεν τα είπε έτσι, ας πούμε πως ήταν στο περίπου έτσι. Ανακαλώ τώρα τα λόγια του αβίαστα και
αυθόρμητα, συνειδητοποιώντας
έμπρακτα μέσα μου πόσο έχουμε κάποτε ανάγκη από σοφά λόγια. Ανάγκη να ακούμε τις σωστές παρατηρήσεις, τις σωστές συμβουλές των ανθρώπων!
Όλα τ' άλλα –και τα παράπονά μου,
Στέλλα που δεν τα καταλαβαίνεις– είναι ψιλοπράγματα· έρχονται και παρέρχονται, ίσα
για να ξοδεύουμε τον καιρό μας.
Τα τραγούδια είναι πιο όμορφα από τα
λόγια, πιο διαρκή… Ας παίξω τώρα εγώ το τραγούδι κι εσείς το ακούτε, όποτε
θέλετε.
